سلام

خوبی؟

یادش به خیر پارسال پیارسالا چه آدم برفی ساختیم بالا پشت بوم... امسال برف زیاد تر بود، ولی حیف کسی نبود که باهاش آدم برفی بسازم. منم تا برف بند اومد رفتم همشو پارو کردم ریختم پایین...

یادش به خیر چقدر واسه قبولیت دعا کردم..

 چه روزها و شبهایی رو که نگذروندم..

کاش می شد جواب تمام حرفاتو، خاطره هاتو و افکارتو بدم ولی حیف.....

بی خیال.. اصلا دوست ندارم راجع به هیچی حرف بزنم، اینجوری بهتره...

 گفتنی بسیارو وقت کوتاه...  

قلیون! چه وسیله ی جالبی...

ولی دیگه نمی کشم! مشروبم نمی خورم! یه کارایی رو هم که نمی کردم می کنم...

سلام

امیدوارم حال همگی خوب باشه. حال من که خوبه خوبه...

یه اتفاقایی افتاده... نمیدونم بگم، نگم، نمیدونم... شاید بعدا همه چیز رو تعریف کردم!

 ولی یه چیزی مینویسم شاید بفهمید...

خندید و گفت : دوستیم ؟

 گفتم : تا کی ؟

 گفت : دوستی تا ندارد،  تا پیری،  تا مرگ،  تا قیامت،

  تا بعد از ملاقات با خدا !

 تا بهشت یا جهنم

 تا همیشه ...

 گفتم : باشه دوستیم اما بیا یه نشونه براش بذاریم.

 گفت : هر طور دلت بخواد.

 گفتم : هر بار همدیگه رو دیدیم بخندیم و پلکهامون رو دوبار محکم به هم بزنیم. خندید و پلکهاش رو محکم دو بار به هم زد.

سلام

خوبیییییید؟ ایشاالله که همه خوب باشید.

من که دیگه خوب شدم. یعنی خوبه خوب که نه یه ذرره تهش مونده، هنوز یه خورده بعضی وقتا سلفه میکنم (منظورم همون سرفه است) که اینم مهم نیست داره دیگه خوب میشه...

از همتون ممنون که اومدین و حالمو پرسیدین و نگران بودین.

یکی طلب همتون...

اعتراف ميکنم!

 من هنوز هم گاهی زير چشمی به آسمان نگاه ميکنم...

 دزدکی...

 به چشمان ستارگان...

 اما نه به تمامی آنها...

 تنها به آنها که شبيه ترند به تو...

 به تو نه ... به چشمان تو...

 اما تو نميفهمی... هيچ وقت نفهميدی... دیگه نمیخوام بفهمی...!!!

بچه ها سلام.

ببخشید که نتونستم خیلی زود آپ کنم. الانم اومدم که دیگه دیر تر از این نشه وگرنه اصلا پشت کامپیوتر نمی نشستم چون حالم زیاد مساعد نیست. در واقع خیلی حالم بده. هم از نظر روحی و از اون بدتر از لحاظ جسمی که دیگه داغونم!

خیلی وقت بود که زیاد از اتاقم بیرون نمیومدم، مگر واسه کارای واجب مثل غذا خوردن که از روزی که مریض شدم ( دقیقا فردای اون روزی که آپ کردم) شبا حتی واسه اونم نمیام... یعنی از خستگی و بی حالی خوابم میبره و در اتاقم هم که قفله... البته مامانم میاد صدام میکنه هزار بار ولی... اکثرا هم 11، 12 بیدار میشم میرم یه ساندیس میخورم میخوابم... اینم شده اوضاع و احوال این روزای من.......

ایشاالله دیگه روزای آخره...

کاش می دونستی چقدر دلم هر روز بهانه تو را ميگيرد...

کاش می دونستی چقدر دلم هوای با تو بودن را کرده...

کاش می دونستی چقدر دلم از اين روزهای سرد بي تو بودن گرفته...

کاش می دانستی چقدر دلم برای ضرب آهنگ قدمهايت ، گرمی نفسهايت، مهربانی صدايت تنگ شده...

کاش می دانستی چقدر دلواپس تو‌ام...

کاش می دانستی چقدر تنهام ، چقدر خسته ام و چقدر به حضور سبزت محتاجم...

اما...

                         دیگر اهمیت ندارد... .

سلام. امیدوارم بر عکس من حال همه خوب باشه!

میخوام براتون یه جریانی رو تعریف کنم...

دیروز داشتم میرفتم برای گیتارم وسیله بخرم که سر یه چهار راهی تو جمهوری یه پیر مردی با موتور داشت چند تا توپ پارچه رو می برد. چراغ که سبز شد و اومد حرکت کنه از بس که توپهای پارچه سنگین بود تعادلش بهم خورد و همه بارش ریخت روی زمین. انصافا هم خیلی بارش زیاد بود. حالا تو اون شلوغی مونده بود چی کار کنه...

نمیدونم چی شد که واستاده بودم و نگاهش میکردم. تو فکر بودم. بعد چند لحظه کوتاه که به خودم اومدم و خواستم برم کمکش کنم دیدم سریع چهار پنج تا جوون دویدن و شروع کردن به بلند کردن توپهای پارچه. تا آخر ماجرا وایسادم و نگاه کردم. جمع کردن وسایلشو و راه انداختنش رفت...

خیلی وقت بود از این صحنه ها ندیده بودم. خیلی به دلم نشست. فقط شرمنده شدم که چرا خودم نرفتم جلو... بعد که داشتم بهش فکر می کردم فهمیدم که

هنوزم ماها آدمیم

هنوزم یه چیزایی حالیمون میشه

هنوز اونقدر بی تفاوت و سنگ نشدیم.

هنوز میشه امیدوار باشیم...

تو با هزار بهانه می روی و من با یک بهانه ... 

که رفتن توست...!!!

 تمام بهانه ها را کنار بزن من می مانم و تو ...

 تو می شوی بهانه ؛ برای رفتن اما من بهانه ایم برای بازی های تو ...

 بازی را از نو آغاز کن ... شروعش منم و پایانش من ...!

 جالب است می دانم که دیدنی است پیچیدن من در قفس ودیدنی تر خنده های تو که از درد من بر لب هایت می نشیند ...

اشتباه تو همین جا است ...

 قفسی را که تو برای من ساختی روزی باز می شود اما قفسی که تو خود به دورت کشیدی چگونه باز می شود؟

 تو قفس خودت هستی اما من آزادم اگر تو نباشی...

 اگر به همان بهانه هایی که رفتی دیگر بر نگردی ...

 می بینی از روزی که رفتی من تنها یک بهانه برای رفتن یافتم وآن رفتن تو بود...!!!

رفتم و دیگر بر نخواهم گشت ...

 رفتم و تو هم دیگر بر نگرد ...

 دیگر من نیستم که تو به بهانه های همیشگی قفسی برایش بسازی ...

 دیگر من نیستم که نفرت های همیشگیت را بر سرم آوار کنی ...

دیگر من نیستم ..........

 بهانه های تو با نبودن من به پایان می رسد و من تازه در نبودت بهانه ای برای رفتن می یابم!!!

ظهر به خیر. خوبید؟

وبم داره کم کم شکل می گیره و از همه کسایی که به من کمک می کنن که وبم رو بدرستم و همینطور از همه کسایی که میان و با نظراتشون بهم دلگرمی میدن هم ممنونم.

از خودم بگم که این روزا اصلا ً حال و روز خوبی ندارم. اصلا ً!!! خودمونی تر بگم خیلی تخریبم.

ولی دوست ندارم که همش بیام اینجا و از غم و غصه هام بگم چون می دونم هر کدوم از ماها به یه شکلی درگیر مسائلی هستیم و مشکل دارم. پس در کنار نوشته هایی که از احساسات درونیم نشأت می گیرن، چیزای دیگه ای هم می نویسم. حتی چیزای خنده دار!!!

يه نفر قلبمو زير پاش له كرد

ديدم بدجوري جاي قلبم توی سینم خاليه

خیلی درد آور بود ولی...

 يه سنگ مناسب پيدا كردم وگذاشتم جاش

گرانيت سياه با لكه هاي سرخ!!!

حالا ديگه هيچ كس نمي تونه قلبمو زير پاش له كنه...!

متن بالا برگرفته از وبلاگ کلبه تنهایی بود.

Bird Story :

پرنده کوچکی در آسمان (ببشخید ببشخید گلاب به روتون، روم به دیفال، دلتون نخواد یه وقت، خدا به روزتون نیاره...) اخی کرد روی سرم. من جیغ نزدم. گریه نکردم. فقط از خدا تشکر کردم که گاوها نمیتونن پرواز کنن...!!!

توضیحات : این داستان واقعی نبودا!!! از فردا خواستین یاد من کنید نگید اون پسره که پرنده رو سرش...